حرف نخستین

از دوران نوجوانی همیشه دوست داشتم نویسنده بشم ولی هیچ وقت تلاش جدی در این راه نکردم چون فکر می کردم باید خیلی عالم باشم تا حرفی برای گفتن داشته باشم. کمال طلبی بیش از حدم در خیلی از مواقع زندگی اجازه نداد علاقه مندی هام رو در بعضی زمینه ها پیگیری کنم. این روزها تصمیم گرفتم بنویسم. نه برای نویسنده شدن بلکه برای کمک به مهارت تفکر و اندیشیدن. حرف هایی که اینجا نوشته و ثبت میشه روند رو به رشد و کمال من رو نشون میده و این بهترین راه ثبت خودم در زندگی خودم هست. امیدوارم سالهای آینده با تصویر متفاوتی از خودم در اینجا مواجه بشم و به راهی که رفتم افتخار کنم.